Het liefst heeft de Caféplan-redactie dat het eten op café beperkt blijft tot een droge bierworst, een gekookt ei en eventueel nog een zak chips (zout en paprika) of een lat chocola. Helaas, voor zulk gesneukel trekt men nu naar de nachtwinkel, en dus hebben cafés hun gamma verlegd naar pasta's en slaatjes. Meestal wordt het dan voor ons nog een moeilijke zaak om uit te maken of dit café nu een restaurant is of niet. Er zijn een paar criteria om nog de naam café te verdienen. Om te beginnen moet de sfeer in het etablissement ongedwongen zijn en moet men er op het gemak enkel bier kunnen nuttigen, bijvoorbeeld door een toog met barkrukken. Ook moet de eetkaart niet al te prominent aanwezig zijn, dus het liefst geen vork en mes reeds op de tafels. Het onderscheid is soms moeilijk, maar is bij deze gemaakt. Een brasserie is bijna hetzelfde als een eetcafé. De term betekende oorspronkelijk eigenlijk 'brouwerij', maar daar heeft het allang niets meer mee te maken.